Terug, maar leeggeroofd

Lieve mensen, even een kort bericht. We hebben hele pittige weken achter de rug met veel emotie, onzekerheid en somberheid.

Zo goed en kwaad als het ging stonden we op de pauzestand, een pijnlijk proces.

Vandaag, na 3 weken kwam de bus terug.

Gerben werd gebeld dat de chauffeur in de buurt was. Gerben haast zich naar vrienden waar de bus mag staan.

Met vereende krachten wordt de bus op z’n plek gezet.

De achterdeuren gaan open en al vrij snel komen we erachter dat de Makita koffers met gereedschap eruit zijn.

Hoe meer we dingen beetpakken hoe meer we erachter komen hoeveel spullen er weg zijn.

Van de doppendoos tot de fietspomp, tot mijn essentiële oliën en wandelstokken.

Maar ook de tent, slaapzak en verrekijker en visspullen.

We hadden alles in grijze kratten. Van de 9 kleine kratten zijn er 5 weg en van de 2 grote kratten is er ook 1 weg.

Zelfs de etui met pennen lag open op bed.

Verslagen, boos en zeer verdrietig laden we in de auto wat we nog wel hebben.

Ik bel gelijk met Eurocross, maar het is een allerminst bevredigend gesprek. Lieve mensen, zorg aub als je schade hebt dat je je niet door Eurocross laat ‘helpen’. Want ze helpen je vooral van de regen in de drup.

We zijn compleet van slag. Alsof de ellende nog niet groot genoeg was kon dit er ook nog wel bij.

Een of meerdere mensen die uitgebreid door je spullen hebben zitten graaien, het is gekmakend.

In plaats van dat we van de pauzestand kunnen krijgen we er alleen maar meer shit bij.

We hadden juist bedacht dat als de bus terug is gaan we van het weekend met de tent een nachtje weg om er even uit te zijn. Maar ook dat is ons niet gegund.

Mocht je een tentje te leen hebben, we houden ons zeer aanbevolen.

We gaan verder met ook dit verlies te verwerken.