Rust, Rubber, Roest verhalen

Eindelijk weer op stap. Zo voelt het. Toch zo lang geleden is het toch ook weer niet. Het Dubbellucht weekend was 12,13 en 14 april.

In de tussentijd is er heel veel gebeurd. Zowat elke dag klussen om het huis af te krijgen. We waren helemaal klusmoe. We hadden een housewarming gepland. Vaak dachten we ‘waarom doen we dit’ maar het gaf juist ook motivatie om door te gaan. Zonder housewarming waren we nooit zo ver gekomen. En we zijn echt ontzettend blij met het huis, ons thuis.

Maar er stond toch ook een busklusweekend gepland!

Met werk hebben we het zo weten te plannen dat we op woensdag al lekker weg kunnen er even een minivakantie er van maken.

We halen de bus op, laden de hele boel over en gaan op weg.

Een grote eurokrat vol met raam en deurrubbers en allerlei gereedschap. Het hele wchokje staat vol.

We tuffen op ons gemak richting het noordoosten. Onderweg treffen we een paar keer een flinke regenbui. En daarmee blijft het binnen niet droog bij het voorraam.

Het is goed dat we dit weekend gepland hebben en het voorraam eruit gaat.

We gaan naar onze meest favoriete camping, Landgoed Vilsteren, bij Ommen in de buurt.

Op de camping is het rustig, er zijn maar 3 plekjes bezet. Maar het is vooral erg nat. We lopen een rondje om de beste, zo droog mogelijke plek uit te kiezen.

We vinden een mooi plekje en Gerben zet de bus neer. Luifel uit en daar zitten we dan, heerlijk vrij in het bos. In de directe omgeving staat niemand.

Het is heerlijk om hier weer te zijn!

We moeten nog boodschappen doen en we besluiten om uit eten te gaan. We kennen de route naar Ommen goed. Het eerste stuk gaat over een nat bospad, het achterwiel van de fiets slipt soms weg, maar het gaat goed.

We eten heerlijk en halen daarna nog even boodschappen.

We duiken vroeg ons mandje in en proberen het nieuwe wasbare dekbed uit.

Na een goede nacht slaap staan we best op tijd op. We willen een flink stuk gaan fietsen.

Het is droog en om 10.15 stappen we op de fiets. Er zijn hier allerlei fietsroutes en we kozen er een uit van 47 kilometer.

Gerben fietst in zijn korte broek en polo.

Ik heb nog wel een dun vestje aan. Het is heerlijk rustig, we komen maar een paar fietsers tegen. Als we halverwege zijn stoppen we en doen een bakkie met appeltaart op een terras. Heerlijk, we hebben ontzettend vakantiegevoel.

Dan gaan we op voor de tweede helft. We zien dat de lucht hier en daar wat donkerder wordt. Onderweg staat er een stalletje met potjes jam, we nemen een potje mee en gooien het geld in een kistje.

Ondertussen blijven de donkere wolken ons achtervolgen. We komen op smalle fietspaden een paar andere fietsers tegen, het passeren gaat net.

Het bordje van de fietsroute staat naar rechts. We komen op een kruising maar daar vinden we geen nieuw bordje. Dus stoppen we om te kijken waar we heen moeten. De regen heeft ons ingehaald en het is tijd dat we de regenpakken aantrekken.

Vroeger zou ik dit verschrikkelijk hebben gevonden. Maar nu, als je een goed pak aan hebt is fietsen in de regen gewoon niet erg.

We moeten een stukje terug fietsen, terug naar de vorige kruising. Het is echt even zoeken waar we nu heen moeten, maar vinden uiteindelijk toch de route weer terug.

De route is heel divers, door de weilanden, door dorpjes en door het bos. Doordat het nat is komen de fietsen lekker onder de modder.

Ondertussen heeft Gerben nog een aanrijding met een kip. We fietsen langs een huis en vanaf de oprit komt er een kip die midden op de weg loopt. Gerben fietst er rustig langs en ineens draait de kip zich om en wil terug de oprit op. Alleen fietste Gerben daar precies, dus liep die kip zo tegen Gerben op!

We komen weer in Ommen aan waar we bij een cafetaria even een patatje eten. Als het op is gaan we op voor het laatste stuk. Het zitvlees wil inmiddels niet meer zo. Het is te merken dat we bijna de 50 kilometer aantikken. We moeten met een pontje over, alles gaat automatisch. Je drukt op de knop en het pontje komt vanaf de overkant aangevaren. De treeplank gaat automatisch naar beneden en omhoog en met een druk op de knop vaart hij naar de overkant. We komen weer aan bij de bus en ploffen neer, even helemaal afgedraaid. Er is niets bij gekomen, we hebben nog steeds ons fijne vrije plekje. De beheerder van de camping komt nog even langs voor de betaling.

De volgende ochtend stappen we nogmaals op de fiets. Vandaag voor een rondje van 30 kilometer. Nu via het fietsknooppuntnetwerk (leuk woord voor galgje). Gerben heeft een route aan elkaar geknoopt. Maar het wil niet zo vandaag. Met een tussenstop bij de supermarkt zijn we uiteindelijk blij als we de camping weer op fietsen. Even lekker onder de douche, daar knap je van op!

We pakken ons boeltje in. Gelukkig kunnen we de luifel droog binnenhalen. Ik probeer met een borstel de ergste modder van de fietsen af te krijgen. Ze gaan weer achterop en we zijn klaar om te gaan. Op naar het noorden!

We hebben echt heerlijke dagen gehad hier. Maar gelukkig zit de minivakantie er nog niet op!

We gaan naar Friesland en slapen de komende 2 nachten bij clubvrienden André en Janet op de oprit.

Met een klein uur komen we aan. Friesland, is toch een poos geleden dat we daar geweest zijn.

We parkeren de bus op de oprit, het is de start van een mega gezellig weekend.

We eten heerlijk mee en genieten onder de veranda van gezelschap en haardvuur. Halverwege de avond parkeren clubvrienden Hans en Marjan ook op de oprit. De club is compleet!

Morgen gaan we klussen aan de bus. De gastheer, André heeft al meer als 20 jaar deze type bussen en heeft heel veel kennis. Aangezien wij nog aan het begin staan kunnen we nog veel leren.

Het plan was dat bij ons het voorraamrubber wordt vervangen. Dit wisten we al toen we hem kochten. Met regen en wind hebben we lekkage dus het werd echt hoog tijd dat het vervangen werd. De eerste keer dat we bij de WGO waren kochten we al rubbers. Alleen om zoiets alleen te gaan doen zonder dit eerder gezien of gedaan te hebben dat vonden we lastig. Daarom was het heel fijn dat het idee voor een klusweekend ontstond.

Zaterdagochtend om 9.00 is iedereen paraat en beginnen we de dag met koffie en verse broodjes gehaald door de gastvrouw Janet.

Het is weer een en al gezelligheid en we zouden bijna vergeten om te beginnen met klussen.

Gerben begint met het lossnijden van het rubber. Normaal gesproken hoeft dit niet en kan je hem met een schroevendraaier eruit wippen. Maar omdat het was ingesmeerd met een soort kit moest het nu losgesneden worden.

Eerst gaan de zijramen eruit, daarna is het de beurt aan het voorraam. De glaszuignap gaat erop en met een beetje wrikken gaat het raam eruit.

Het is spannend wat er onder vandaan gaat komen. We hopen van harte dat er geen roest onder zit, maar helaas er zitten minstens 4 gaten. Gerben zet de staalborstel erop om de volledige omvang duidelijk te krijgen.

Al snel blijkt dat dit geen klus is voor de oprit. Dus gaan we verhuizen naar de loods waar André een plek huurt. Maar dat wordt wel een ritje zonder voorraam! Ons raam gaat op het bed bij Hans in de bus en in karavaan van 3 bussen rijden we een kwartiertje.

Onderweg kijken mensen om of wijzen. In het voorbij rijden hoorden we mensen zeggen: ‘ die rijden zonder raam’! De wind door je haren en de ventilator vangt wind waardoor hij spontaan gaat draaien.

We komen aan bij de loods en Gerben draait de bus achteruit erin.

We bekijken de enorme bus van Andre in aanbouw, daar is die van ons klein bij!

De mannen gaan beginnen met schoonmaken en lassen. Gerben doet het voorwerk en André het laswerk.

Ik begin met het schoonmaken van de koplampranden. Deze waren zwart gemaakt maar dit was er ook weer deels afgebladderd. Met aceton gaat het er redelijk makkelijk vanaf. Daarna haalt Gerben de ster er vanaf zodat ik die ook kan schoonmaken. M’n handen zijn zwart van de verf. Hans is bezig met deurrubbers op zijn bus maken.

En we draaien nog even de plastic frontjes om.

Ondertussen werken Andre en Gerben hard door. Het zou toch fijn zijn als vanavond het raam er weer in kan.

Als ik klaar ben met de ster gaan de vrouwen er vandoor. Eerst naar de kringloop. Een super leuke kringloop waar ik een broek en een shirtje koop. Dan bereiden wij de bbq voor en met goede gesprekken wachten we tot de ronkende motoren weer de straat inrijden.

Het werd een avond vol gezelligheid, goed eten en vermoeidheid.

Want het is gelukt om de roest te herstellen en het raam er weer in te krijgen.

We zijn allemaal bekaf en een stuk eerder dan gisteren kruipen we in bed. Ik ben op tijd wakker, maar val toch weer in slaap waardoor ik uiteindelijk rond 11.00 mijn eerste bakkie koffie neem. Voor vertrek maakt Gerben de ruitenwissers weer op de bus en plaatst de Mercedes ster weer terug.

Rond 13.30 vertrekken we uit Friesland om later in de buurt van Apeldoorn op een camping neer te strijken.

Gerben in de hangmat en ik in de stoel met een goed boek.

Later moeten we ons aanmelden bij de receptie alwaar we ook een vuurschaal huren. Met een speciale kruiwagen brengen we deze naar onze plek.

Na de bbq stappen we op de fiets om nog even een ijsje te halen.

We sluiten de avond af naast het vuur met een spelletje ‘ Keer op Keer’ (die ik 1x win en 1x gelijkspel) en marshmallows die we van Hans kregen.

De volgende ochtend pakken we de boel weer in en gaan we op weg richting huis.

Wat zijn we dankbaar voor dit geweldige weekend met geweldig gezelschap.

Dankbaar voor alle hulp, zonder jou André hadden we dit niet gekund!

Lieve vrienden enorm bedankt voor de gastvrijheid, ontmoeting, verbinding en enorme gezelligheid!