Daar gaan we dan!

We zijn onderweg!

Gisteren zijn we na een paar hele drukke, lange dagen vertrokken. Ons huis is nog nooit zo schoon geweest en hebben we met liefde aan onze oppas overgedragen. We namen afscheid van poes Nova, wat zullen we haar missen!

Het voelt nog heel onwerkelijk, de rust in ons lijf en hoofd moet echt nog komen. maar ach we hebben daar tenslotte 3 maanden de tijd voor.

In de periode tussen mijn vorige blog en nu is er ontzettend veel gebeurd.

Om niet een ellenlange blog ervan te maken (of willen jullie dat wel?laat me weten) even een opsomming.

• Na meer dan een jaar gedoe is het gelukt om Spruit terug op 5000kg te krijgen

• Janine haalde haar C1 rijbewijs

• Spruit ging na keuring van voertuigcategorie N2 (bedrijfswagen zwaar) naar M1 (personenwagen). Heeft met name in het buitenland mogelijk voordelen met tolwegen

• Spruit onderging van binnen een verbouwing (hierover later meer)

• We hadden geweldige weekenden met de Dubbellucht club

• We werkten ons drie slagen in de rondte om alles af te krijgen en daarnaast ook nog gewoon te werken

• Spruit kreeg zijn stabilisatorstang achter terug

• Spruit kreeg nieuwe achterramen (met dank aan grote held André)

• Kreeg een grote onderhoudsbeurt waarbij o.a. de remmerij, koppelingscilinder en uitlaat vervangen/gereviseerd zijn

Nou wel even genoeg zo denk ik.

Gisteren zijn we nog even op de weegbrug geweest. Met alles erop en eraan was de bus 3780 kg. Dus gelukkig dat hij op kenteken zwaargewicht is geworden want nu is het geen probleem.

Nu staan we op de parkeerplaats bij m’n ouders waar we gisteren gegeten hebben. We waren zo afgedraaid dat we lekker hier zijn blijven staan.

En vandaag? Geen idee nog, we zien wel!

Dank voor alle lieve reacties en wensen voor onze reis. Ik hoop jullie de komende tijd mee te nemen met verhalen en foto’s. Op mijn eigen manier en op mijn eigen tijd.

Maar wetend dat er mensen zijn die wachten op mijn verhalen geeft vleugels.

Tot de volgende blog, wie weet waar we dan zijn!